Sacramentsdag

Volgende week zondag (23 juni) vieren we Sacramentsdag. We staan als kerk dan uitdrukkelijk stil bij de daadwerkelijke tegenwoordigheid van Jezus Christus in de H. Eucharistie.
De Heer is ons meer nabij dan wij dikwijls menen. De vele eucharistische wonderen verwijzen ernaar. Maar dat niet alleen, velen vinden ook kracht door hun deelname aan de H. Mis en beseffen hoe groot het mysterie van Gods liefde is. Ja, God deelt Zichzelf uit doorheen het H. Brood en het H. Bloed. Wij zouden het zelf niet bedacht hebben, maar God blijft Zichzelf telkens weer aan ons geven. Het enige wat Hij van ons vraagt, is dat wij geloven in zijn verhulde presentie en dat we leven overeenkomstig datgene wat God van een mens vraagt, die zich Christen noemt.
“Heer Jezus, onnoemlijk hebt Gij ons lief. Daarom geeft Gij Uzelf, helemaal, totaal, in brood, in wijn en op het kruis, tot in de dood. Zo wilt Gij ons voeden en bezielen, opdat wij zelf tot voedsel worden voor anderen. Heer, leid ook ons op die weg van de zelfgave, opdat we waarlijk leren leven, mede voor anderen, en wel tot meerdere eer en glorie van U.”

Pastoor C. Müller

H. Drie-Eenheid
Op zondag 16 juni staan we stil bij het grote geheim van Gods Heilige Drievuldigheid. Telkens als we een kruisteken maken, belijden we dat we geloven in één God, die bestaat uit de Drie Personen: God de Vader, God de Zoon én God, de H. Geest.
Van de heilige Augustinus wordt verteld dat hij eens aan het strand zat. Heel diep dacht hij na over de Heilige Drie-Eenheid, maar hij kon er niet echt vat op krijgen. Terwijl hij zo zat na te denken, werd zijn aandacht getrokken door een jongetje dat een kuil in het strand gegraven had en dat met emmertje water uit de zee schepte en dat in de kuil gooide. Het jongetje liep maar heen en weer tussen de zee en de kuil. Augustinus zag dat een poosje aan en vroeg toen: "Zeg, jongen, wat ben je eigenlijk aan het doen?" "Ik ben bezig de zee in deze kuil te gieten." "Maar, jongen, dat is toch onmogelijk, de zee is toch veel te groot voor deze kuil." En het jongetje zei: "En zo is God veel te groot voor jouw kleine verstand, Hij kan er echt niet in." Een wijze les voor een groot geleerde. Als we over God praten moeten we vooral beseffen dat we Hem nooit helemaal kunnen vatten noch begrijpen, daar is ons verstand veel te klein voor. Laten we God dan vooral eren in zijn hoedanigheid van Vader, van Zoon en van H. Geest.

Pastoor C. Müller

Pinksteren

Op de vijftigste dag na Pasen, de laatste dag van de paastijd, wordt herdacht dat de Heilige Geest neerdaalde over de apostelen. Eerste en Tweede Pinksterdag vallen dit jaar op zondag 9 en maandag 10 juni. In de aanloop naar Pinksteren (maar ook daarna) is het goed te bidden tot en om de H. Geest.
Daartoe onderstaand gebed:

Kom, heilige Geest, vervul de harten van uw gelovigen,
en ontsteek in hen het vuur van uw liefde.
Zend uw Geest uit en alles zal herschapen worden;
en Gij zult het aanzien van de aarde vernieuwen.
God, Gij hebt de harten van de gelovigen
door de verlichting van de heilige Geest onderwezen;
geef, dat wij door die heilige Geest
de ware wijsheid mogen bezitten
en ons altijd over zijn vertroosting verblijden.
Door Christus onze Heer. Amen.

Pastoor C. Müller

Hemelvaart

Op donderdag 30 mei vieren we het Hoogfeest van de Hemelvaart van de Heer. In de catechismus van de katholieke kerk vindt men meerdere passages welke betrekking hebben op de hemel. Zo is de hemel het uiteindelijk doel en de verwezenlijking van de diepste verlangens van de mens, de hoogste en definitieve staat van geluk. Leven in de hemel is "bij Christus zijn". De uitverkorenen leven "in Hem", maar zij behouden er, of beter gezegd, zij vinden er hun ware identiteit, hun eigen naam.
Door zijn dood en verrijzenis heeft Jezus Christus voor ons de hemel "geopend". Het leven van de gelukzaligen bestaat in het volle bezit van de vruchten van de verlossing, bewerkt door Christus, die hen in zijn hemelse verheerlijking laat delen die in Hem geloofd hebben en die trouw gebleven zijn aan zijn wil. De hemel is de gelukzalige gemeenschap van al diegenen die volmaakt in Hem ingelijfd zijn.
Dit mysterie van de gelukzalige gemeenschap met God en met allen die in Christus zijn, gaat ieder begrip en iedere beschrijving te boven. De Schrift spreekt ons erover in beelden: leven, licht, vrede, bruiloftsfeest, wijn van het koninkrijk, vaderhuis, hemels Jeruzalem, paradijs: "Geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord, geen mens kan het zich voorstellen, al wat God bereid heeft voor die Hem liefhebben" (1 Kor. 2, 9).
De hemel is het eindeloze moment van liefde. Niets scheidt ons meer van God, van wie onze ziel houdt en naar wie ze een leven lang gezocht heeft. Samen met alle engelen en heiligen mogen we ons voor altijd met en over God verheugen.

Pastoor C. Müller

Medjugorje

Onlangs was ik wederom enkele dagen in Medjugorje, een dorp in het zuiden van Bosnië en Herzegovina. Medjugorje werd bekend door een reeks verschijningen van Maria die er sinds 1981 zouden plaatsvinden. Sinds het begin van de verschijningen hebben inmiddels meer dan 25 miljoen bedevaarders Medjugorje bezocht.
Tijdens de internationale Mis op zondag 12 mei 2019 werd in de kerk medegedeeld dat Paus Franciscus toestemming heeft gegeven voor officiële bisdom- en parochiebedevaarten naar Medjugorje. Dat houdt echter geen goedkeuring van de Mariaverschijningen in het Bosnische bedevaartsoord in, aldus de woordvoerder van het Vaticaan.
Vatican.va meldt dat de toestemming zondag tijdens een Mis in Medjugorje bekend werd gemaakt door de aartsbisschoppen Henryk Hoser en Luigi Pezzuto.
Hoser werd eind mei 2018 door de paus tot visitator van de parochie in Medjugorje benoemd. Pezzuto is pauselijk nuntius in Bosnië-Herzegovina. Tot nu toe waren alleen private bedevaarten naar Medjugorje toegestaan. Vaticaans woordvoerder Andrea Gisotti zei zondag na vragen van journalisten dat de pauselijke toestemming niet moet worden gezien “als een erkenning van bekende gebeurtenissen, die nog altijd onderzoek door de Kerk vragen”. Volgens Gisotti moet ervoor worden gezorgd dat er met betrekking tot Medjugorje-pelgrimages geen “verwarring of ambiguïteit vanuit leerstellig standpunt” wordt gecreëerd. “Dit betreft ook pastores van iedere orde en niveau die van plan zijn naar Medjugorje te gaan en daar te celebreren of concelebreren, zelf op plechtige wijze.” De toestemming is volgens de woordvoerder “deel van de bijzondere pastorale aandacht” van de paus voor de “aanzienlijke stroom mensen die naar Medjugorje gaan” en de “overvloedige vruchten van genade die daaruit voortkomen”. Met de toestemming kan aartsbisschop Hoser eenvoudiger banden onderhouden met priesters en anderen die Medjugorje-bedevaarten organiseren, en hen zo helpen “om zulke pelgrimages op vruchtbare wijze te kunnen uitvoeren, in overeenstemming met de gewone mensen van de plek”. Medjugorje trekt jaarlijks vele bedevaartgangers vanuit de hele wereld. Er worden opvallend veel bekeringen gemeld. (bron: website Katholiek Nieuwsblad)

Pastoor C. Müller

“Gij moet elkaar liefhebben, zoals Ik u heb liefgehad” (Joh. 13,34)

Over de liefde wordt nog steeds heel veel geschreven. Het is de liefde die een mensenleven boven zichzelf verheft, de mens uitdaagt het beste van zichzelf te geven. Zonder liefde kan een mens niet echt leven, maar ook het andere is waar - zonder lief te hebben, verdort de mens, omdat hij door zijn Schepper gemaakt en bedoeld is om zichzelf weg te schenken. De vervulling van zijn leven vindt hij enkel hierin. Wanneer Jezus zijn leerlingen (ons) voorhoudt: “Gij moet elkaar liefhebben, zoals Ik u heb liefgehad” (Joh. 13,34), dan wil dit niet zeggen dat Hij ons hiermee overvraagt, maar dat Hij ons herinnert aan onze verheven roeping en opdracht, die vervat ligt in die beroemde zin uit het boek Genesis: “En God schiep de mens naar zijn beeld; naar Gods beeld schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen”.
Ja, heb lief, niet naar het beeld van de aardse mens, maar naar het beeld zoals God dit zag toen Hij de mens schiep. Vaak menen we niet meer te kunnen geven. Welnu, met Gods liefde vermogen we altijd meer. Ja, Hij wil onze liefde steeds weer aanvullen en vernieuwen, opdat we meer en meer vrucht dragen, gelijk een rank aan een wijnstok, die door de wijnboer wordt gesnoeid met het oog de kwaliteit van de uiteindelijke wijn. Als zodanig is iedere mens voor God “een werk in uitvoering”, zolang we maar met Hem verbonden blijven leven, gelijk de spreekwoordelijke ranken.

Pastoor C. Müller

Roepingenzondag

In het liturgisch jaar kent onze kerk diverse zgn. themazondagen. Zo werd onlangs op 28 april de Zondag van de goddelijke Barmhartigheid gevierd.
Op de 4e zondag van Pasen -12 mei- bidden we als kerk met name voor roepingen tot het priesterschap, het religieuze leven en het permanent diaconaat en wel in het kader van Roepingenzondag. Feitelijk heeft iedere christen een roeping. Het gaat er om deze te ontdekken én … te leven. Daartoe heeft God aan ieder bepaalde talenten geschonken. Roepingen vullen elkaar overigens vaak aan (zijn complementair). Zo kan men de heilige Don Bosco nauwelijks voorstellen zonder zijn “heilige“ moeder Mama Margherita Occhiena. In 2006 werd ze door paus Benedictus XVI eerbiedwaardig verklaard, 150 jaar na haar overlijden. Het zaligverklaringsproces was reeds gestart in 1995.
Goed is te zien hoe wij mensen elkaar beïnvloeden. De manier waarop we leven en omgaan met bijvoorbeeld moeilijkheden, het bepaalt mede het leven van anderen. Heiligen waren en zijn in dit verband mensen die het leven van anderen ingrijpend hebben beïnvloed door hun geloof en toewijding. Het is daarom zinvol ook stil te staan bij de eigen roeping, welke die ook mag zijn. Ja, wat verwacht God van mij? En in hoeverre sluit mijn leven aan bij dat wat God van mij verwacht? Nadenken over de eindigheid van je bestaan hier hoort er ook bij. In het licht van de eeuwigheid kan aan bepaalde lotgevallen zelfs een unieke betekenis gegeven worden. Bidden we dan om licht, dat de H. Geest ons en anderen helpen mag steeds te onderscheiden, om vervolgens te doen wat gedaan dient te worden.

Pastoor C. Müller