Bidt om de Heilige Geest

Vijftig dagen na Pasen viert de kerk het Hoogfeest van Pinksteren (dit jaar op zondag 24 mei). We staan dan stil bij het feit dat met het eerste Pinksteren de Heilige Geest, de 3e Persoon van de Allerheiligste Drieeenheid, neerdaalde over de apostelen.
Voor zijn Hemelvaart had Jezus beloofd dat hij de Geest van God, de Heilige Geest zou sturen die hen geestelijk verder zou leiden en hen de kracht zou geven om getuigen van het Evangelie te zijn. De H. Geest betreft de liefde tussen de God de Vader en God de Zoon. Wil men begrijpen wie God is, dan kan dat slechts door de H. Geest. Het is door die H. Geest dat de leerlingen alles dieper en beter leren te verstaan en zo ook met meer overtuiging kunnen spreken. Met Pinksteren wordt het begin van onze kerk gemarkeerd. Wanneer je gaat bidden om de Heilige Geest, dan doet de Heilige Geest zijn vrucht in je groeien. Dat is de vrucht van liefde (waar misschien eerst onverschilligheid was), van vreugde (waar misschien eerst somberheid was), van vriendelijkheid (waar misschien eerst stugheid was), van vrede, zachtmoedigheid, geduld, enzovoort. Je wordt er nooit slechter van als de Heilige Geest meer en meer de ruimte krijgt in jouw leven. De Heilige Geest is God-in-ons. Zoals je God de Vader God-boven-ons kunt noemen. En zoals je God de Zoon, Jezus, Godnaast-ons kunt noemen. Zo is de Heilige Geest God-in-ons. Zo dichtbij wil Hij zijn. Waar je ook heen gaat, door de Geest is God in je, bij je.

Dichterbij dan je je ooit kunt voorstellen. Bidt dan dagelijks en volhardend om die Heilige Geest en nieuwe wegen zullen zich ontsluiten.

Pastoor C. Müller

 

Opdat zij één mogen zijn.

In het Evangelie van komende zondag (7e zondag van Pasen) bidt Jezus  voor zijn leerlingen. De evangelie-perikoop is ontleend aan hoofdstuk 17 uit het Johannes-evangelie. De tekst volgt op de zogeheten 2e afscheidsrede (hoofdstuk 15 en 16), waarin de Heer zijn geestelijke erfenis verheldert.

Het gebed, opgenomen in het evangelie van deze zondag, sluit daarop aan. Jezus vraagt aan zijn Vader (en Onze Vader) zijn leerlingen te bewaren, “opdat zij één mogen zijn, zoals Wij”.

Feitelijk is het ook een gebed voor ons, aangezien ook wij zijn leerlingen zijn. Het is een bede, die je als priester soms een moeder hoort uiten op haar sterfbed; dat de kinderen zich mogen verstaan, dat de eenheid in de familie eenieder mag dragen. Die bede van de Heer nu mogen wij ook tot de onze maken. Zijn wij doorheen ons geloof niet alle kinderen van één en dezelfde Vader?

Van belang is daarom te bidden voor elkaar, juist in familieverband. Met name in de maand mei, waarin Maria centraal staat, zij, die is de Moeder van de Heer en Moeder van de Kerk

Pastoor C. Müller

 

 

Bestaat er een maat voor onze liefde?

Als het om de liefde gaat, menen wij mensen vaak dat onze liefde hier en nu volstaat. De ander mag het ermee doen. Of we mogelijk méér zouden kunnen beminnen? Het is een vraag die we mogelijk nooit aan onszelf stellen. Toch is het een belangrijke vraag. Ja, beminnen we wel ten volle, of is onze liefde bovenal “naar het mate van het mogelijke”, wat dat verder ook mag betekenen….

Daarom: bestaat er zoiets als een “passende” maat in deze?

Jezus nu, Hij laat er geen twijfel over bestaan. Zo lezen we in het Evangelie van de 6e zondag van Pasen: “Dit is mijn gebod, dat gij elkaar liefhebt zoals Ik u heb liefgehad. Geen groter liefde kan iemand hebben dan deze dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden.” Voortaan dienen de leerlingen niet meer te beminnen naar mensenmaat, maar naar Gods maat. Jezus’ liefde zelf, wil voor ons de maat zijn, als het gaat om onze liefde. Zijn liefde nu is een grenzeloze liefde, een liefde die alles geven wil, die leven geven wil. Het moge duidelijk zijn; willen we onvoorwaardelijk leren beminnen zoals de Heer, dan staat ons nog heel wat te doen. Het begint overigens steeds bij Hem, en wel door met Hem verbonden te leven.

Immers God is liefde. “Wie in de liefde woont, woont in God en God is met hem. (1 Johannes 4:16)

Pastoor C. Müller

 

 

Herkent U Hem?

 

In het Evangelie van de 3e zondag van Pasen wordt onder meer gesproken over het herkennen van de Heer. Het woord “herkennen” veronderstelt een reeds eerder kennen. Het is daardoor dat we ook iets kunnen herkennen. Het is net als met ons leven, waarin we met de jaren situaties kunnen zien in een groter kader. Herkennen is als zodanig belangrijk. Toch omvat het vaak meer dan louter een herhaling van iets van daarvoor. Als het goed is, zit bij dat herkennen altijd ook nieuws, al was het maar omdat wij mensen met de jaren veranderen en situaties ook anders gaan beschouwen. Het geldt ook voor de leerlingen. Ze zien de Heer weer, maar anders dan daarvoor, nu als de verrezen Heer. Wellicht is ook uw geloof met de jaren gegroeid en hebben we gaandeweg geleerd situaties nieuw te verstaan. Het is belangrijk omdat God wil dat we groeien in ons geloof. Als zodanig vormt ieder Pasen dan ook weer een verrijking van dat wat we al wisten en geloofden. Moge dan Pasen 2015 u een nieuwe, dan wel vernieuwde kijk bieden op Hem, die iedere dag nieuw voor ons wil zijn.

 

 

Pastoor C. Müller