Week 20, zondag 22 mei 2016

Heilige Drie-Eenheid

Nadat we met Pasen de Verrijzenis van Christus hebben gevierd en met Pinksteren het neerdalen van de Heilige Geest, is dit feest het hoogtepunt waarin alle Drie in de Éne God gevierd wordt. In de liturgie van de eerste zondag na Pinksteren (22 mei) staan we stil bij de Heilige Drie-Eenheid. Telkens als we een kruisteken maken, belijden we dat we geloven in God de Vader, God de Zoon en God de H. Geest. Zo geloven wij dat er slechts één God is, maar dat die ene God, drie Personen omvat. We kunnen ze onderscheiden, maar nimmer van elkaar scheiden.

De terminologie 'Drie-eenheid' wordt niet in de Bijbel gebruikt, noch in het Oude, noch in het Nieuwe Testament, hoewel de formuleringen Vader, Zoon en Heilige Geest er wel in voorkomen. Het is een van de redenen waarom bijv. de Jehovagetuigen deze leer afwijzen. Ook binnen de islam wordt de Drie-eenheid duidelijk afgewezen. In de Koran staan verschillende verwijzingen naar de afwijzing van Jezus als Zoon van God. De twee sterkste afwijzingen staan in Soera 171: Gelooft dus in God en Zijn boodschappers en zegt niet: 'Drie (in één).' Houdt daarmee op, dat is beter voor u – maar ook in Soera 73: Waarlijk zij lasteren God, die zeggen: "God is Eén der Drie." Er is geen godheid dan de enige God.

De leer van de goddelijke Drie-eenheid werd in de 4e eeuw door de Kerk tot dogma verheven. Na alle discussies in de voorgaande eeuwen was de directe aanleiding het standpunt van de Egyptische priester Arius, die van mening was dat de Zoon, omdat Hij door de Vader was verwekt, niet altijd zou hebben bestaan en daarom een lagere positie zou innemen. Hiertegen kwam verzet van de kant van bisschop Athanasius, die stelde dat de Zoon geheel gelijkwaardig was aan de Vader. In de uitspraken van het Concilie van Nicaea (325) werd die gelijkwaardigheid vastgelegd. Op het Concilie van Constantinopel I in 381 na Chr. werd de Heilige Geest aan deze goddelijke gelijkwaardigheid toegevoegd. Definitief werd de leer van de Drie-eenheid vastgesteld op het Concilie van Chalcedon in 451 na Christus.

Over het mysterie van Gods H. Drievuldigheid zijn boeken volgeschreven. Voor ons mensen blijft het nog steeds een mysterie. Daarom tot slot hier een citaat van Paus Johannes Paulus II. "In de diepte van ons bestaan, waar zelfs onze starende blikken niet kunnen binnen dringen, zijn de Vader, Zoon en Heilige Geest, één God in drie personen, aanwezig door genade. Ver van alleen een droge intellectuele waarheid, is het mysterie van de Drie-eenheid het leven dat in ons verblijft en ons draagt".

Pastoor C. Müller

zondag 15 mei 2016

Pinksteren

Vijftig dagen na Pasen viert onze kerk het feest van Pinksteren, het belangrijkste christelijke feest na Pasen en Kerstmis. Met Pinksteren gedenken we hoe de H. Geest werd uitgestort over de apostelen, indachtig Jezus belofte in het Evangelie (van de 6e zondag van Pasen): “Dit zeg Ik u terwijl Ik nog bij u bent, maar de Helper, de heilige Geest die de Vader in mijn Naam zal zenden, Hij zal u alles leren en u alles in herinnering brengen wat Ik u gezegd heb” (Joh. 14,25-26). Pinksteren markeert de geboorte van de Kerk. Het is door en dankzij die H. Geest dat de Blijde Boodschap uitgedragen wordt en mensen geraakt worden door Gods Woord. Van belang is steeds die H. Geest aan te roepen.

Gebed

Heilige Geest, vervul ons met kracht, licht, liefde en wijsheid, geef ons de genade Uw Woord te verstaan en te volgen. Vermeerder ons geloof door Uw bezielende kracht, zodat we altijd vol eerbied en geloof de H. Eucharistie beleven en eraan deelnemen. Vervul ons hart met Uw liefde, U, Die levend maakt, Die verzoent en verlost en het aanschijn van de aarde zal vernieuwen. Kom, Heilige Geest, en maak één wat verdeeld is, en bewerk de verzoening en eenheid tussen de volgelingen van de Heer, vrede in de harten van de mensen, vrede en eenheid tussen alle volkeren zodat Jezus' hartenwens in vervulling gaat, dat allen één mogen zijn. Amen.

Pastoor C. Müller

Artikel Andreasklokje – week 18 – 2016 (zondag 8 mei - Moederdag)

Moederdag

Tijdens de maand mei eren we in de kerk Maria, de Moeder van de Heer (zie ook artikel verleden week). Op zondag 8 mei doen we dat ook “in de wereld” en wel doorheen de traditie van Moederdag, waarmee we alle “gewone” moeders eren. Moederdag betreft weliswaar geen kerkelijke “gedachtenis”, toch gaan de meeste priesters er nader op in, onder meer omdat moeders niet altijd die eer krijgen, die ze verdienen. Vaak is hun liefde zo vanzelfsprekend, of wordt ze als vanzelfsprekend verondersteld, dat haar liefde min of meer “gewoon” lijkt, net zoiets als zuurstof, eveneens van levensbelang, maar even transparant. Maar is die liefde wel “gewoon”, omdat moeders alleen zó gelukkig kunnen zijn en niet anders door simpelweg lief te hebben … ? Nee dus. Je beseft dat pas goed als zij er niet meer is, of als haar liefde ophoudt met geven (wat helaas ook voorkomt). Naar God toe, geldt dit alles in een nog grotere mate. We nemen zijn liefde veelal “voor lief”, maar beseffen veel te weinig wat Gods liefde omvat. Daarom is het goed hier nog eens te wijzen op een oud Joods gezegde, dat luidt; “Omdat God niet overal kon zijn, schiep Hij moeders”. Ja, een moeder eer je nooit genoeg, indachtig het 4e gebod: Eer je vader en je moeder! Zij zijn Gods handlangers, ze hebben zorg te dragen voor de ziel van hun kinderen. In de praktijk is het vaak de moeder die oog heeft voor de geestelijke dimensie van het bestaan van het kind. Welbeschouwd zijn er redenen te over om moeder te eren. We bestaan maar dankzij haar. Maar ook … wij zijn veelal diegene geworden die we nu zijn, mede dankzij haar.

Pastoor C. Müller

Artikel Andreasklokje – week 17 – 2016  (zondag 1 mei)

Meimaand – Mariamaand

Ieder jaar weer eert de kerk tijdens de meimaand Maria, de Moeder van de Heer. Zo ook in oktober. Het is een oud en mooi gebruik, omdat Maria – die het Leven in zich droeg en ter wereld bracht - helemaal bij de lente hoort, die periode in het jaar waarbij de natuur zich van haar mooiste kant laat zien; alles te maken heeft met leven. Het woord “leven” typeert haar bestaan. Ze is zowel Moeder van Gods Zoon, als Moeder van de Kerk, maar ook Moeder van de goddelijke genade. Maria's gebeden worden altijd door haar Zoon verhoord. Kunnen wij ons voorstellen, dat Jezus zijn Moeder iets kan weigeren? Zij heeft Hem ontvangen, Hem gedurende negen maanden in haar schoot gedragen, Hem gevoed en zij bleef Hem zonder mankeren trouw. De Kerk leert ons, dat Maria de beste waarborg is voor alles wat wij nodig hebben. Paus Leo XIII schreef: «Het is door de uitdrukkelijke wil van God, dat ons geen enkel goed gegeven wordt tenzij door Maria. Precies zoals niemand de Vader kan bereiken tenzij door de Zoon, zo, in het algemeen gesproken, kan niemand Jezus bereiken tenzij door Maria.» Laten wij niet te bedeesd zijn om een beroep op haar te doen als onze vertrouwde en heel invloedrijke voorspreekster. Zij luistert naar ieder gebed van ons. Wij moeten Maria het oplossen van onze verschillende moeilijkheden en problemen toevertrouwen, of zij nu groot of klein zijn: spanningen in de familie, financiële zorgen, examens, beroepsmatige belangen. Laten wij ook haar hulp vragen in zaken van het geestelijke leven: de genade voor een verwant of een vriend om aan zijn roeping te beantwoorden, de kracht om een ernstige tegenslag te overwinnen, de nederigheid om beter te leren bidden. Maria is in de hemel. Zij is zeer dicht bij haar Zoon, zij zal ons gebed tot Hem richten. Leg dan uw nood in haar handen.

Pastoor C. Müller

Gij moet elkaar liefhebben (Joh 13,34)

In de Bijbel gaat het dikwijls over de liefde. Zo vreemd is dat niet aangezien God liefde is (1 Joh. 4,8). Liefde, zo zou je kunnen zeggen, dat is Gods core-business, zijn kernactiviteit. Wil men God enigszins kunnen begrijpen, dan is enig begrip van wat liefde omvat, van belang. In Jezus nu zien we feitelijk wat Gods liefde betekent.
Wie Mij ziet, ziet de Vader, zegt Jezus in het Johannes-evangelie (14,9). In de Zoon ontmoeten we de Vader. In Jezus is Gods liefde heel concreet geworden. Wanneer we als christenen Jezus willen navolgen, dan kan dit maar als we leren denken en handelen zoals Hij. Daarom ook dat Jezus zijn leerlingen een nieuw gebod meegeeft:
Gij moet elkaar liefhebben, zoals Ik U heb liefgehad.
Wil onze (naasten)liefde iets voorstellen, dan dienen we te beminnen zoals de Heer. Dit kunnen we maar volbrengen, wanneer we hecht verbonden leven met de Heer. Zonder Mij kunt ge (immers) niets (Joh. 15,5). Wie probeert te beminnen zoals Hij, onvoorwaardelijk en oneindig (zonder grenzen te stellen), is gaandeweg meer en meer bereid steeds weer ja te zeggen en m.n. te vergeven. Onze menselijke natuur is evenwel begrensd. Vandaar dan ook dat “moeten” in het kopje hierboven; dat wij niet verzaken, maar doorgaan, ook als de menselijke natuur in opstand komt en zij ons vermogen lief te hebben min of meer “begrenst”. Jezus’ liefde laat zich gelukkig niet begrenzen door onze kleine liefde. Hij was bereid Zich helemaal te geven. Van ons verlangt de Heer dat ook. Diep in ons willen we dat ook. De gave van onszelf is welbeschouwd onze grootste gave. Door zo te leven, komen we het meest tot ons recht, geschapen als we zijn naar Gods beeld en gelijkenis. Ja, heb lief zoals de Heer ons heeft liefgehad. Het is door waarlijk lief te hebben, dat wij met de gave ons zelf, Hem en de medemens het meeste eren.

Pastoor C. Müller

Artikel Andreasklokje – week 15 – 2016 (zondag 17 april)

Roepingenzondag

Traditiegetrouw wordt ieder jaar op de 4e zondag van Pasen speciaal gebeden voor roepingen. Het betreft een zorg van de Heer, die dikwijls bad voor zijn leerlingen en die eens na lang gebed 12 van zijn leerlingen aanwees om leiding te geven aan zijn kerk. Wij kennen hen als de 12 apostelen (“gezondenen”). Ook van ons wordt gevraagd te bidden voor geestelijke roepingen, dat vele jonge mannen en vrouwen bereid mogen zijn om de Heer van meer nabij te volgen, als priester, diaken, dan wel religieus. Bijzonder is te zien dat anno 2016 in heel wat landen vele jonge mensen ingaan op de roepstem van de Heer. Helaas zien we in Europa een tegenovergestelde beweging. Het houdt onder meer verband met het algehele geestelijke klimaat, dat ijl is en velen zorgen baart. Voor de moderne mens hier lijkt enkel nog het hiernumaals van belang. Laten wij evenwel niet de moed opgeven, maar blijven bidden voor roepingen. Immers, de roeping van de een staat niet los van de roeping van de ander en hoe hij of zij die beleeft. Zo gaat achter menige priester(zoon), een gelovige moeder schuil. Jonge mensen hebben voorbeelden nodig, mensen die staan voor hun geloof en hun kerk.

Pastoor C. Müller

Week 14-2016

Eerste H. Communie

In de maanden april en mei vindt in heel wat parochies weer de jaarlijkse Communieviering plaats. In ons cluster zijn drie vieringen voorzien. Zo vindt op zondag 17 april om 11.00u de Eerste H. Communie plaats in Velden; op zondag 22 mei om 11.00u in Lomm en op zondag 29 mei om 11.00u in Arcen. In verband met de Communieviering in Lomm en Arcen zal de planning van de andere Missen in het betreffende weekend worden aangepast. Helaas slinkt met de jaren het aantal communicanten, mede omdat het dopen van kinderen niet meer zo vanzelfsprekend is. We hopen dat dit niet de feestvreugde mag drukken, temeer daar de Eerste H. Communie iets heel bijzonders is.

Pastoor C. Müller