Waar letten we op?                                                                                      

Binnenkort begint weer de vastentijd en wel op Aswoensdag (2 maart). Het is een tijd van voorbereiding op Pasen, het belangrijkste feest in onze kerk. Het Evangelie van zondag 27 februari (Lucas 6,39-45) geeft ons hiertoe een aanzet. Jezus heeft het over ons “zien”. Daarbij gebruikt Hij een treffend beeld, dat van de splinter en de balk in het oog van de ander, dan wel in die van onszelf. We menen vaak dat wijzelf zuiver zien en dat de ander het niet, dan wel minder goed ziet.

Jezus nu wijst ons erop dat we allereerst de balk uit ons eigen oog moeten halen. “Dan zul je scherp genoeg zien om de splinter te kunnen verwijderen uit het oog van uw broeder.”

Blijkbaar zijn we bijziend, geestelijk gesproken. Mogelijk omdat we onze eigen waarheid “zien” als dat wat juist is en waar. Maar is dat ook zo? Zijn we als mensen niet veelal subjectief (als het gaat om de ander, alsook onszelf) in plaats van objectief? Zo merken we bij de ander soms bepaalde dingen op, die we niet bij onszelf waarnemen. Wij mensen zijn vaak selectief “blind”, dan wel kort van memorie. Jezus nu wijst ons op het belang van een waarachtige zelfkennis. Hij die zichzelf kent, is veelal milder ten opzichte van de ander, dan hij die zichzelf nauwelijks kent.

Jezus maant ons daarbij niet te oordelen, noch te veroordelen. Want daarmee doe je de ander geen recht, noch goed. Al was het maar omdat die ander vaak even blind is als het gaat om zijn eigen onvolkomenheden, als wij zelf. Beter is het stil te staan bij de vraag: Wat is eigenlijk waar en juist en goed? Het is een vraag die hoort bij de Vastentijd, een tijd waarin we onszelf mogen beschouwen in het Licht van Gods Woord. Ja, wie weet, wat we allemaal nog zullen “ontdekken”?

Pastoor C. Müller