Allerzielen                                                                                                                            

November, kil en grijs, nodigt ons elk jaar weer uit tot eerbied en stil gebed. Met Allerzielen staan we stil bij onze dierbaren die ons ontvallen zijn; speciaal bij hen van wie we in het voorbije jaar afscheid moesten nemen. Ieder van ons draagt daarin zijn eigen verdriet. Allen voelen we het gemis van hen die we goed gekend hebben. Wij mensen nu hebben een lichaam, dat vergankelijk is, maar ook een ziel, die onsterfelijk is, die eeuwigheidswaarde heeft. Daarom bidden we als Kerk steeds voor hen die overleden zijn en die veelal tijdens hun leven hier ook voor ons hebben gebeden. Dat bidden helpt niet alleen hen, maar ook diegene die bidt. We ontvangen er kracht en troost door. Gebed verbindt over de grenzen van de dood.

God, onze Vader, aan mensen die angstig zijn voor de dag van morgen en bezorgd uitkijken naar de toekomst, verzekert Gij dat niemand buiten Uw aandacht valt. Doe ons groeien in vertrouwen. God, Gij die wilt dat niemand verloren gaat, doe onze gestorven dierbaren opstaan en leven in Uw onvergankelijk licht. Amen.

Pastoor C. Müller