De rijke jongeling                                                                                         

In het Evangelie van zondag 10 oktober (28e zondag door het jaar) wordt ons een parabel voorgehouden. Het gaat over een rijke jongeman die Jezus ontmoet. Deze vraagt Hem: “Wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven?” Jezus spreekt daarop over de 10 geboden. De jongeling merkt op dat hij ze onderhouden heeft van zijn jeugd af. Jezus kijkt hem vervolgens liefdevol aan en vervolgt: “ Eén ding ontbreekt U, ga verkopen wat je bezit en geef het aan de armen (daarmee zult ge een schat bezitten in de hemel) en kom dan terug om Mij te volgen.” De jongen gaat vervolgens ontdaan heen, omdat hij vele goederen bezat.

Boeiend is te zien hoe Jezus de jongeling niet zozeer wijst op een “moeten” (indachtig de vraag ”Wat moet ik doen …), maar wel op een laten. Ja, laat je rijkdom hier achter, want er is een andere (geestelijke) rijkdom. Velen associëren welzijn met “hebben” (onze materiële rijkdom). Maar gaat het feitelijk niet om ons “zijn”. Ja, wie ben jij? Ben je niet oneindig meer dan wat je meent te hebben?

Mensen zoeken geluk vaak in het hebben, in de controle, in het be-grijp-en, in de zelfredzaamheid. Terwijl juist het leven ons leert, dat we welbeschouwd heel veel niet in de hand hebben. Is het niet beter te vertrouwen op God, die met ieder van ons een plan heeft en te geloven in zijn liefde en Zijn plan met u? Dan zult u gaandeweg ontdekken dat ware rijkdom vooral te vinden is in het liefhebben van God en de naaste.

Jezus zei tot de jongeling: “Eén ding ontbreekt U, ga verkopen wat je bezit”. Die zin mag ons aan het denken zetten, juist omdat de man meende dat er niets ontbrak. Welnu, waarover hij niet beschikte, dat was zijn vrijheid om los te laten. Iets dergelijks zien we ook in onze dagen. Hoe veel mensen worden ook thans niet bepaald door wat ze bezitten? Velen zijn paradoxaal juist daardoor gebonden en onvrij, ofschoon velen menen dat rijkdom vrijheid schept. Jezus nu leert ons verder te kijken.

Pastoor C. Müller