Bedenk dat uw leven een ademtocht is (naar Job 7,7)                              

De lezingen van de 5e zondag door het jaar (7 febr.) gaan onder meer over het leven, met al haar zorgen en noden. Voor menigeen is het een strijd, een worsteling. Anderen leven hier alsof dit het enige leven is, terwijl het slechts een ademtocht is, aldus het boek Job. Ook ons leven vliegt snel voorbij. Iemand schreef ooit: “Leef alsof het je laatste dag is”; dan zul je ongetwijfeld andere keuzes maken.

Tijd is een kostbaar goed … Enkel God weet hoeveel dagen ons hier gegeven zijn. De apostel Paulus was ervan doordrongen, blijkens de 2e lezing, waarin hij zegt: “Wee mij als ik het evangelie niet verkondig!” Hij beseft terdege dat de Heer hem geroepen heeft en dat hij een grote verantwoordelijkheid draagt, mede gelet op de eerste helft van zijn leven. In het Evangelie lezen we hoe Jezus weldoende rondging, mensen genas en hen de Blijde Boodschap verkondigde. Voorts hoe Hij ’s nachts vaak bad tot Zijn en Onze Vader. Jezus benutte ieder ogenblik ten goede, tot heil van de mensen.

Als de leerlingen Hem zoeken, vinden ze Hem in gebed. Ze merken op: “Iedereen zoekt U”. Daarop geeft Hij hen te kennen: “Laten we ergens anders heen gaan, naar de dorpen in de omtrek, opdat Ik ook daar kan prediken. Daartoe immers ben Ik uitgegaan”. Jezus trok door heel Galilea, predikte in hun synagogen en dreef de boze geesten uit, zonder acht te slaan op Zichzelf. De liefde voor Zijn en Onze Vader en die voor de mensen lieten Hem geen rust. Het mag ons aan het denken zetten. Ja, hoe benutten we de tijd die ons hier is gegeven? Het is deels “onze” tijd, in zoverre we er vrij over kunnen beschikken, maar altijd ook een tijd die ons is gegeven.

                                                                                                                        Pastoor C. Müller