Wie geeft wat hij heeft, is waard dat hij leeft …

Bovenstaande zin betreft een van de vele bijzondere uitspraken van de overleden spirituaal van Rolduc (Pater Piet Penning de Vries SJ) tijdens mijn seminarietijd aldaar. Die zin kwam bij me op toen ik het Evangelie las dat op zondag 2 augustus wordt voorgelezen (18e zondag door het jaar A). Daarin gebiedt Jezus zijn leerlingen de mensen eten te geven, nadat Hij ze eerst gezegd had: Het is niet nodig dat ze weggaan. De leerlingen antwoorden daarop met: Wij hebben hier niet meer dan vijf broden en twee vissen. Waarop Jezus zegt: Brengt die dan hier. Jezus kan blijkbaar veel meer doen met dat wat we Hem geven, dan wij ons kunnen voorstellen. Ja, wees bereid te delen, ook als het misschien weinig lijkt (indachtig de kleine gave van de arme weduwe in de tempel). Hierbij mogen we denken aan de beeldspraak van het mosterdzaadje. In potentie zit in dat kleine zaadje een groot gewas verscholen. Welnu, wanneer we bereid zijn te geven (te zaaien), dan laat God het tot wasdom brengen. Denk daarom nimmer dat uw bijdrage er niet toe doet, in het grote geheel der dingen. Heel veel grote zaken zijn ooit klein begonnen. Neem nu Moeder Teresa, Ze was heel arm en bleef dat altijd door - arm met de armen. God evenwel zegende haar inspanningen, haar gebed en geloof. Steeds gaf de Heer wat ze nodig had voor de armen. Zijn rijkdom is onuitputtelijk. Mooi is te zien hoe de Heer steeds bereid is te geven (te voorzien), wanneer we bereid zijn om onszelf te geven, juist dan als we menen niets te zijn of te kunnen. Ja, wie geeft wat hij heeft, is waard dat hij leeft!

Pastoor C. Müller