Geschiedenis van onze kerkklokken

De klokken van onze kerk hebben ieder een eigen verhaal. In de volgende afleveringen zullen we uitgebreid ingaan op de geschiedenis van elke oorspronkelijke klok en zijn vervanger. Onze kerk heeft op dit moment (Anno 2010) de volgende klokken:

St. Antoniusklokje uit 1682.
Hangt bij de ingang van de sacristie.

In de toren hangen:
Mariaklok uit 1987
St.Petrus en Paulusklok van 1950
Theoklok uit 1971.

In het monument vóór de kerk:
O.L.Vrouweklok (Mariaklok) uit 1681

St. Antoniusklokje 1682 tot heden (foto rechts)
Op 20 april 1681 brandde de oude kerk in Arcen grotendeels af samen met 75 principale (voorname) huizen. Door de brand stortte de toren in waarbij de klokken werden vernield. Van de restanten brons die men na de brand van deze klokken terugvond, goot Petrus van Trier, een telg uit de bekende Akense klokkengietersfamilie, in 1682 het Antoniusklokje.
Het opschrift op het klokje wijst daar ook naar:
“Door het vier ben ik gevloten. ( vier= vuur) Petrus van Trier heeft mij gegoten – anno 1682
Luiden, klincken, dat zijn wercken, daermet roep ick het volk ter kerken St. Antonius de Padua ora pro populi tibi devoto Arcensi “ ( Vertaling: St. Antonius van Padua, bid voor het u toegewijde volk van Arcen)
De klok met een hoogte van 55 cm en een diameter van 50 cm werd door Arcenaren ook wel het “klimpklökske”genoemd. Midden op het dak van de oude kerk stond een klein spits torentje (dakruiter) waarin het klokje hing. Men “klimpte” het kort voor aanvang van de H.Mis en tijdens de consecratie. “Klimpen” betekent in Limburg en Brabant luiden voor oproep tot gebed en meditatie.

Tot ontzetting en groot verdriet van de Arcense bevolking werden op 23 november 1942 onder bevel van de Duitser bezetter door de firma Meulenberg uit Heerlen, twee klokken uit de toren gehaald om vervolgens op transport te worden gesteld naar Duitsland. Daar zouden de bronzen klokken worden omgesmolten tot grondstof voor oorlogstuig. Het Antoniusklokje hadden Arcenaren met een vooruitziende blik ondertussen al stiekem verborgen, zodat deze in ieder geval uit handen bleef van de bezetters.

Op 20 april 1961, bijna anderhalf jaar na de inzegening van de nieuwe kerk is het Antoniusklokje in volle glorie hersteld door het die dag op te hangen bij de ingang van de sacristie. Sindsdien luidt men het klokje bij aanvang en einde van de eucharistieviering en ook weer tijdens de consecratie zoals vroeger in de oude kerk. Dat het klokje de afgelopen 328 jaar veel heeft doorstaan is haar aan te zien. In plaats van een mooie gladde rand aan de onderzijde van de klok, is deze nu ruw en gekarteld.